| تبليغات | X |
 |
 |
|
| سکوتم از رضایت نیست،دلم اهل شکایت نیست... |
|
گله دارم از تو باران گله دارم از تو بادا گله دارد این دل من گله دارم از تو دریا گله دارم از خروشت گله دارم از فراقت گله دارد این دل من گله دارم از نگینی که دگر به من نتابید گله دارم از هوایی که دگر نفس نبخشید گله دارم از قناری که دگر نخواند بر من گله دارم از بهاری که دگر نوا ندارد گله دارم از زمستان که دگر سپید تن نیست گله دارد این دل من گله از نگاههایی که بها نمی دهد او گله از خواسته هایی که عمل نمی کند او گله دارد این دل من گله از هوای شرجی که پر است از هوس ها گله کردم از تو گل که حتی به دلم ندا ندادی که توهم پر از غمی و که توهم جلا نداری گله کردم از رود حتی که پر از غرور گشته نه به سنگ دیده داده نه به من بهای دیدار گله دارد این دل من گله از ره حیاتم که نکرد خنده بر من که نشد سهل برمن که نشد راهنمایم که نشد راه گشایم که نشد هم صدایم گله دارد این دل من گله از ره حیاتم که نشانه ای نداده و به بی نشان کشانده گله دارد این دل من گله از زمانه دارد گله از زمانه ای که به آن نور نتابید که در آن برگ نرقصید که به آن اشک نخندید که در آن ابر نگریید
|
|
+ نوشته شده در
جمعه سیزدهم آذر 1388ساعت 10:34 توسط سایه سار بی کسی |
|
|
امشب اگر تکرار هر شبم شود بی تو اگر صبح شود بی تو اگر روز شوم امشب اگر خواب روم بی تو اگر دوباره آغاز شوم بی تو اگر مزمزه ی ذکر شوم بی تو اگر روزی روز خورم بی تو چگونه ابتدا شوم ؟! جمله ی اولم چه شد ؟ بی تو اگر قصه شوم بی تو در خواب توام جاده ی بی هدفم پایانم باز ستانند ز من بی تو اگر دارنده شوم بی تو اگر مملو شوم بی تو اگر کسب کنم بی تو در فقر شوم بی تو اگر هست شوم هیچ شوم بی تو اگر خواب روم بیدارم بی تو اگر باز شود چشمانم در خوابم بی تو اگر مست شوم هشیارم بی تو نا آرامم طغیانم فریادم بی تو تبسم نیست شود عشق از قلمم پاک شود بی تو قلم خورد شود این نفسم حبس شود حرفی که واژه نشود نقشی که نقشه نشود بی تو دگر زیبا نیست قطره اگر اشک شود ... آب اگر موج شود ... کودک اگر قصه شود ... عشق اگر افسانه شود ... خلق اگر عبد شود ... بی تو دگر زیبا نیست داغ دل لاله دگر زیبا نیست ابری که باران بشود رود شود زیبا نیست بی تو دگر معنا نیست... گریه اگر خنده شود معنا نیست کینه اگر مهر شود معنا نیست بی تو حوری من کور شود جنت من داغ شود بی تو اگر علم شوم نادانم گر ادبم جمله ی مجلسی شود بی ادبم بی تو اگر تازه شوم تکرارم بی تو اگر آباد شوم ویرانم بی تو اگر آزادم در قفسم با تو اگر در قفسم آزادم بی تو اگر با دگری ، گرم شوم تنهایم |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه دوازدهم آبان 1388ساعت 21:40 توسط سایه سار بی کسی |
|
|
باز خواستم می کرد می گفتم : من همینم ! گفت : مزخرف است بسیار شنیده ام گفتم : گاهی گرد روی میزم گاهی خود دستمال پهن می شوم پاک می کنم می زدایم گفت : بهتر شدی گفتم : تمام نشدم گفت : بگو ! گفتم گاهی میخم بین دو تکه چوبم حبسم زندانی ام گاهی خود درخت پرسید سبزی ؟ گفتم : آن هم بی فلسفه نیست ریشه ام تنه ... ساقه ام شاخه ... تکی و منشعب میوه ام برگم گلبرگم رنگارنگم مخلوطم بهار و پائیزم آوند ... می رسانم حیات را هر آنجا که بخواهم پرسید با اراده ای ؟ گفتم : آری گاهی ... گاهی بی ثباتم بادم حیرانم گاهی خود هیمالیا میخکوبم استوار ... پرسید شادی ؟ گفتم : سکوت پر از جنجالم فریاد خاموشم می دانم لبخند را هر طور که بکارند سر جنبانید دانستم ، ندانست گفتم : تمسخر را ... نشاط را ... امید را ... عشق را ... پرسید پس مجسمه ی غمی ؟! گفتم : عشق غم نیست گفت : پس شاعری گفتم : نیستم می پرستم خطوط را قلم را پرسید مسلمانی ؟ گفتم خدا را پرسید عاشقی ؟ گفتم : جسوری و جسورتر از او گفتم : باید باشم گفت : پس منگی گفتم عالمی دارد می فهمم تا حدی که نمانم پرسید از چه ؟ گفتم : زندگی بودن تنفس درست معقول گفت : پس عاقلی گفتم : امان از روزهایی که سخت می شود می مانم می خشکم ترک می خورم پرسید خسته ای ؟ گفتم : می شوم گاهی ... میان راهی ... پرسید بمانم ؟ سر به زیر شدم گفتم : نمی دانم گفت : پس سنگی یک مجسمه ی رنگی بی حوصله ای بی تفاوت گفتم : سرشته اند مرا از خاکم پرسید افسرده ای ؟ گویی خط زد بر رخم با مداد شمعی سوال هایش مبهوت گفتم : خاک بی بته نیستم دمیده است برمن منت نهاده است بر من جفتم با روحم پرسید تنهایی ؟ سکوت کردم مثل کودکی که شکست گلدان آرزوها ی مادرش را گفتم : روانم آبم هر شکل هندسی که بدانم که بخواهم گفتم : یخ هم روزی آب می شود آب روزی پرواز می شود ضرب المثل کوچ می شود پرسید پس بارانی ؟ گفتم : سنگین است برایم می بارم ... بی باران می بارم پرسید اشکی ؟! گفتم لیاقت می خواهد می چکم نقطه ام مچاله ... لبخند زد پرسید بمانم ؟ گفتم : راحت باش ! گفت : هستم گفتم : فقط طغیان نکن می ترسم از تو ... آبشار نباش ! می ترسم از تو ... نا امیدانه پرسید ، پس سدی ؟ گفتم : نمی پسندم و نیستم پرسید پس اتوبانی ؟ گفتم : راهم جاده ام قرمز و سبزم چشمک زن نه سرعت گیرم نه توقف ممنوع گاهی گذر با احتیاطم می نهم در کنج دل سرعت گیرها ی خیالی برای کنترل احساسم خلاصه پیش می روم گفت : پیش می رویم گفتم : آری پیش می رویم
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سی ام شهریور 1388ساعت 14:29 توسط سایه سار بی کسی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
سلام به گرمی نگاهت........
کلبه ی پاییزی ،کلبه ی حرفایی هست که همانند برگهای پاییزی دیگر تاب ماندن ندارند.... |
| نوشته های پیشین |
|
آذر 1388 آبان 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 |
|
RSS
|